Μουσικός καφές: Συζήτηση με την ανερχόμενη μαέστρο Φαίδρα Γιαννέλου

Image

 

Καλημέρα σας!

Με πολλή χαρά σημερα σας παρουσιάζω τη συζήτηση με μια νέα, ταλαντούχα και αξιόλογη Ελληνίδα μαέστρο, η οποία έχει ξεκινήσει μια σημαντική καριέρα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ήταν η πρώτη πτυχιούχος μαέστρος Ελληνικού Πανεπιστημίου (Ιόνιο Πανεπιστήμιο). Και επίσης πρόσφατα, διακρίθηκε στο Διαγωνισμό «Σόλων Μιχαηλίδης», κατακτώντας τη δεύτερη θέση ανάμεσα σε ενενήντα συμμετοχές από όλο τον κόσμο. Και αυτά είναι μόνο η αρχή μιας πολλά υποσχόμενης παρουσίας στο χώρο της μουσικής τόσο και στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. 

Πήρα λοιπόν το θάρρος να της κάνω μερικές ερωτήσεις και πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την ευγένειά της, την απλότητά της και το χαρακτήρα της. Για μένα αποτελεί πραγματικά υπόδειγμα ανθρώπου και καλλιτέχνη. 

—————–

Για πες μας πώς ξεκίνησες τα πρώτα σου βήματα στη μουσική, και πώς κατέληξες να επιλέξεις ένα επάγγελμα το οποίο είναι υπέρ-απαιτητικό, δύσκολο και γενικά σπάνιο για γυναίκα.

 Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική ήρθε στην ηλικία των 8 περίπου ετών. Τότε έμενα στο Νέο Ψυχικό και πολύ κοντά στο σπίτι μου βρισκόταν το Παναρμόνιο Ωδείο. Κατά την πρώτη μου επίσκεψη δεν ξεκόλλησα από το πιάνο. Έτσι δεν άφησα περιθώρια για το σε ποια τάξη θα γραφόμουν… Εκεί σπούδασα πιάνο και θεωρητικά και αργότερα με την παρότρυνση του διευθυντή του ωδείου, Α. Στεφανή, έδωσα εξετάσεις για το Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης.

Τα μαθητικά μου χρόνια στο Μουσικό Σχολείο ήταν τα πιο δημιουργικά. Εκεί πειραματίστηκα με όλα τα όργανα της ορχήστρας, γνώρισα την Βυζαντινή Μουσική, έπαιξα σε μουσικά σύνολα… Παράδεισος! Τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισα να δώσω πανελλήνιες με σκοπό να μπω στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Έτσι κι έγινε… Το πρώτο έτος ήταν αναγνωριστικό για όλους μας. Ο πίνακας ανακοινώσεων ήταν γεμάτος τίτλους και ώρες μαθημάτων, υποχρεωτικών και μη. Όταν πήρε το μάτι μου το μάθημα “Διεύθυνση Ορχήστρας”, αποφάσισα αμέσως να το παρακολουθήσω.

Τα πρώτα μαθήματα με τον Μ. Λογιάδη ήταν διασκεδαστικά. 60 πρωτοετείς σε κύκλο να προσπαθούν να μετρήσουν 4/4,  ¾ κ.τ.λ. Όταν άρχισαν να αυξάνονται οι απαιτήσεις του μαθήματος, αρκετοί φοιτητές παραιτήθηκαν. Όταν το έτος έφτανε στο τέλος του, μας ανακοινώθηκε ότι πρέπει να επιλέξουμε την κατεύθυνση που θα θέλαμε να ακολουθήσουμε.  Συζητώντας με τον κ. Λογιάδη και δίνοντάς μου το πράσινο φως ότι μπορώ να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις της κατεύθυνσης “Διεύθυνσης Ορχήστρας”, αποφάσισα να δώσω εσωτερικές εξετάσεις για να φοιτήσω πλέον επίσημα σε αυτήν. Θα ήμουν τότε η πρώτη φοιτήτρια Διεύθυνσης Ορχήστρας σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Αν και ο κ. Λογιάδης με είχε προετοιμάσει για τον δύσκολο δρόμο τον οποίο επέλεγα, όλα μου φαινόταν μια μεγάλη πρόκληση. Μέχρι και σήμερα, έχοντας στο ενεργητικό μου αρκετές εμφανίσεις, βλέπω τη Διεύθυνση Ορχήστρας σαν παιχνίδι.

 Μίλησέ μας για την δουλειά και την προετοιμασία που έχει ένας μαέστρος.

Η προετοιμασία ενός μαέστρου είναι πολυεπίπεδη. Πριν έρθει η στιγμή που θα ανέβει στο πόντιουμ για την πρώτη πρόβα, πρέπει να προηγηθεί μελέτη των έργων που θα ετοιμάσει για τη συναυλία. Αυτή η διαδικασία είναι προσωπική, όμως απαιτεί γνώση πολλών ακόμη μουσικών παραμέτρων όπως π.χ. της οργανογνωσίας, της ενορχήστρωσης, της αρμονίας κ.α.  Ο μαέστρος μέσω της μελέτης του δημιουργεί την “εικόνα” των έργων στο μυαλό του, ώστε να μπορεί να την μεταδώσει στην ορχήστρα.

Ύστερα έρχεται η ώρα των προβών. Ο μαέστρος εκεί έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το ανθρώπινο δυναμικό. Εκεί ακούει για πρώτη φορά την ηχητική απεικόνιση των έργων. Εκτός όμως από το να μεταδώσει την ιδέα του γι αυτά και να πετύχει αυτό που έχει στο μυαλό του κατά τη διάρκεια της μελέτης, πρέπει να είναι σε θέση να κάνει και συμβιβασμούς. Η κάθε ορχήστρα είναι σαν ένας άνθρωπος, άρα έχει και διαφορετικό χαρακτήρα. Πολλές φορές λοιπόν δεν είναι σωστό ένας μαέστρος να επεμβαίνει σε ήδη διαμορφωμένα στοιχεία του χαρακτήρα μιας ορχήστρας…

Αυτές τις λεπτομέρειες δυστυχώς δεν μπορεί κάποιος να τις προβλέψει ή να τις μελετήσει. Έτσι η προετοιμασία μιας συναυλίας με μία ορχήστρα εμπεριέχει αστάθμητους παράγοντες, γι αυτό άλλωστε έχει και τόσο ενδιαφέρον. Το δύσκολο για τους νέους μαέστρους είναι να μάθουν να χειρίζονται σωστά τον χρόνο της πρόβας και να βγάζουν από την ορχήστρα σε μεγάλο ποσοστό αυτό που έχουν φανταστεί.

  Πώς σε αντιμετωπίζουν οι μουσικοί της ορχήστρας όταν σε πρωτοβλέπουν, και πώς ένας μαέστρος καταφέρνει να κερδίσει την ορχήστρα και να την πάρει με το μέρος του?

Λόγω του ότι το επάγγελμα είναι ανδροκρατούμενο, συνήθως οι μουσικοί μιας ορχήστρας βρίσκουν ενδιαφέρουσα την παρουσία μιας γυναίκας στο πόντιουμ. Για άλλους είναι αδιάφορο, ενώ υπάρχουν και πολλοί που δεν πιστεύουν ότι μια γυναίκα μπορεί να χειριστεί το ίδιο καλά μια ορχήστρα, όπως ένας άντρας.

Ανεξαρτήτως όμως αυτού, θεωρώ πως η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ μαέστρου και ορχήστρας είναι πάνω από όλα θέμα χημείας. Ο κάθε μαέστρος έχει την προσωπικότητά του, η οποία μέσα από την διαδικασία των προβών ξεδιπλώνεται στους μουσικούς.

Αν το κλίμα των προβών και η συναυλία είναι καλά, τότε οι μουσικοί αποθηκεύουν στο μυαλό και την ψυχή τους την εμπειρία της συναυλίας ως κάτι όμορφο και πετυχημένο. Έτσι την επόμενη φορά που ο μαέστρος θα βρεθεί μπροστά στην ορχήστρα, νιώθει πιο οικεία και μπορεί να δουλέψει με περισσότερη άνεση.

 Σχετικά με τη διεύθυνση ορχήστρας στην Ελλάδα, τί έχεις να πεις? Σε τί υστερούν (ή όχι) οι ορχήστρες στην Ελλάδα σε σχέση με εκείνες του εξωτερικού? Τί θα ήθελες να δεις να γίνει στη χώρα μας?

Θεωρώ πως οι ελληνικές ορχήστρες δεν υστερούν σε τίποτα από τις ορχήστρες του εξωτερικού. Είναι όλες επανδρωμένες με εξαίρετους μουσικούς που έχουν θέληση και ζήλο να ερμηνεύουν όσο καλύτερα μπορούν και να προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους για τη Μουσική. Αυτό που λείπει στην Ελλάδα, είναι η μουσική παιδεία. Εκεί θεωρώ πως πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή. Οι νέοι πρέπει να γνωρίσουν την κλασσική μουσική, να εξοικειωθούν με την όπερα, την συμφωνική μουσική, ώστε να τη στηρίζουν και όχι να την απορρίπτουν. Πρέπει να χτιστεί μια ολοκληρωμένη μουσική εκπαίδευση, η οποία θα βοηθήσει την Ελλάδα να εδραιωθεί στο μουσικό χώρο, παρόλο που η κλασική μουσική δεν ανήκει στις παραδόσεις της, όπως της Γερμανίας και της Ιταλίας.

Στη χώρα μας θα ήθελα να δω τη δημιουργία πιο πολλών νεανικών ορχηστρών, πιο πολλών συμφωνικών ορχηστρών και γενικότερα τη συνειδητοποίηση της σημασίας του Πολιτισμού από τους Έλληνες πολίτες.

Τί θα συμβούλευες τους νέους μουσικούς οι οποίοι θα ήθελαν να ακολουθήσουν ένα παρόμοιο μουσικό μονοπάτι με το δικό σου?

Το μόνο που θα συμβούλευα όποιον θα ήθελε να γίνει επαγγελματίας μουσικός είναι να μην σταματήσει να παλεύει για το όνειρό του, παρόλα τα εμπόδια που μπορεί να φανούν στο δρόμο του. Ταυτόχρονα όμως να μην ξεχάσει να απολαύσει τη ζωή του, συλλέγοντας εμπειρίες που θα τον κάνουν πιο ολοκληρωμένο άνθρωπο, άρα και πιο ολοκληρωμένο καλλιτέχνη.

—————-

Σοφά λόγια από μια σοφή κοπέλα, η οποία δουλεύει σκληρά και αγαπάει αυτό που κάνει. Σημειώστε το αυτό γιατί πραγματικά είναι μια μεγάλη αλήθεια: ο καλλιτέχνης είναι πάνω απ’όλα άνθρωπος. 

Αυτά από μένα σήμερα και να θυμάστε: κυνηγήστε αυτό που αγαπάτε, γιατί τίποτα δεν είναι αδύνατο. 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s